کتاب غم‌های عجیب و زیبای اِیوا لَوِندر

برای خیلی‌ها، من اسطوره‌ای تجسم‌یافته بودم، تصویری از یک افسانه‌ی باشکوه، از داستان پریان. برخی، مرا یک هیولا می‌پنداشتند، یک جهش‌یافته. بدبختی بزرگ من اینجا  بود که یک‌بار مرا به‌جای یک فرشته اشتباه گرفتند. برای مادرم، من همه‌چیزش بودم. برای پدرم، هیچی نبودم. برای مادربزرگم… یک یادآور روزانه از عشق‌هایی که مدت‌ها پیش از دستشان داده بود؛ اما من حقیقت را می‌دانستم؛ همیشه در عمق وجودم این را می‌دانستم.